انواع کفش کوهنوردی – مجله زیگوکمپ

کفشهای پیادهروی اصولا بسیار سبک و بدون ساق هستند و برای مسیر های بدون شیب و مسطح استفاده میشوند. این منطقه در مسیر جاده تهران- فیروزکوه قرار دارد. این نوع برش با ایجاد تعادل مطلوب و پشتیبانی کامل از مچ پا، برای کوهنوردان ماجراجو که از مسیرهای هموار خارج میشوند و در زمینهای دستنخورده و پرخطر به مسیر خود ادامه میدهند، بهترین گزینه است. رویه ی کفش با سایر کفش های تک پوش متفاوت است و برای حرکت روی برف و یخ طراحی شده اند. نیم چرم معمولا از ترکیب چرم با نایلون و برخی انواع نخ و پارچه های توری ولی با دوام به دست می آید که از چرم کامل کمی سبک تر است و اندکی هم قابلیت تنفس دارد. کفشهای کوهنوردی به سبک خنثی راحتترین و معمولاً همان چیزی است که کوهنوردان جدیدتر انتخاب میکنند. به گزارش گلونی کوهنوردی یکی از ورزشهایی است که مهارت و آمادگی بدنی زیادی لازم دارد.

اما برای اینکه ایمنی افراد در کوهنوردی بالا برود و بتوانند بیخطر مسیرها را طی کنند لازم است ضمن تجربه و مهارت، ملزومات مورد نیاز را هم به درستی تهیه کنند. را انجام دهد. اگر پای شما آسیب جدی ببیند شاید سال ها باید منتظر روزی بمانید که بهبود لازم و کافی را دریافت کنید. به این منظور باید به این ویژگی توجه بسیاری داشت تا در حین کوهنوردی، آبی به درون کفش نفوذ نکند که در نهایت باعث سرما و آسیب رساندن به پای افراد شود. ترکیب نایلون و چرم باعث می شود قیمت این کفش ها پایین تر باشد.

بزرگ یا کوچک بودن آن می تواند به پا فشار آورده و باعث آسیب به پا شود. در گذشته رویه کفش کوهنوردی را از چرم و بسته به نوع کاربرد آن ها را دو و یا چند لایه می ساختند. برای تمیز کزدن کفش ابتدا بند و کفی را از آن جدا کنید، سپس به کمک یک برس پلاستیکی خاک، گل چسبیده یا هر نوع کثیفی دیگری را از سطح کفش تمیز کنید. • پوتین سربازی یک نمونه ارزان و البته کفی (زیره) ضد لغزش ندارد، بنابراین دور آن را یک خط بکشید. شناخته شده ترین کفی کفش کوهنوردی برندی ایتالیایی به نام ویبرام است که لایه ای ترکیبی از کربن و لاستیک و با استحکام و ضد لغزش است. ۱- کفش کوهنوردی می بایست ۱ تا ۱/۵ شماره از کفش معمولی شما بزرگتر باشد تا هنگام پایین آمدن به نوک پا فشار نیاورد.

این کفش ها گاها امکان استفاده از کرامپون نیمه اتومات را دارند. اما امروزه این کفش ها به دلیل سنگینی و عدم امکان تنفس پا در کفش، چندان متداول نبوده و از موارد زیر برای ساخت رویه استفاده می شود. ۱- پارچه های کورتکس و سیمپاتکس (Core-tex & Sympatex) که یک طرفه بوده و در برابر رطوبت و باد عایق بوده و امکان تنفس پا در داخل کفش را فراهم می آورند. در واقع هر یک از این مواد در ساخت کفش، نقاط ضعف و قوت خود را دارند و طراحان برندهای مطرح کفش کوهنوردی سعی میکنند با در نظر گرفتن مواد مناسب برای هر یک از قسمتهای کفش به بهترین ترکیب دست یابند. برای کوهنوردی باید کفش مخصوص داشته باشیم. 1- کفش گشاد موجب ایجاد تاول های پوستی می کند.